LYP Inspiratiemail #6: Je kunt het niet alleen

Als er iets duidelijk is geworden door de coronacrisis is dat niemand het alleen kan. We hebben elkaar nodig. Contact met elkaar. Verbinding. Er zijn nog nooit zoveel mensen geweest die aan durfden te geven dat ze graag in contact zouden komen met iemand. Ouderen. Mensen die alleen wonen en thuis kwamen te zitten doordat ze niet meer naar hun werk mochten. En tegelijkertijd zijn er nog nooit zoveel initiatieven geweest van mensen die zich opwierpen om hulp te bieden. Een boodschap doen. Even bellen om te vragen hoe het gaat. Ook zijn er talloze initiatieven om online of achter glas toch een soort van samen te zijn.

Er was nog nooit zoveel begrip voor elkaar. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Maar ook een gevoel van: we horen bij elkaar. Een gevoel dat we kennen van het voetbal als het Nederlands elftal ons mag vertegenwoordigen. Maar dat snel daarna weer verdwijnt om alleen onze weg te vervolgen in de ratrace waarin ieder zijn eigen belangen voorop staan. Maar nu die ratrace stilviel en mensen gedwongen werden om het leven te nemen zoals het is, komt onze ware aard weer naar boven. Iets wat zó enorm in ons zit. Want hoe geïndividualiseerd onze westerse maatschappij ook is geworden, in de kern zijn wij mensen kuddedieren. Vroeger leefden we in stammen. We zorgden voor elkaar. En die behoefte is er nog steeds.

Gelukkig durven we steeds meer om hulp te vragen.

Hulp vragen is beslist geen teken van zwakte. Dit wordt nog wel eens gedacht vanuit opgelegde maatschappelijke normen waarin alles om uiterlijk draait. Hulp vragen is juist een teken van kracht en moed: je bent je bewust dat iemand anders een bijdrage kan leveren om jouw leven fijner te maken. Om meer plezier in jouw leven te hebben. En je durft je kwetsbaar op te stellen om dit aan te geven. Ofwel: je durft jezelf te laten zien.

Niemand kan het alleen.

Niemand. Het is niet voor niets dat de ergste straf die een gevangene kan krijgen de isoleercel is. Hoe mooi is het dat mensen zich door de crisis kwetsbaar durven op te stellen. Ik gun dat zoveel meer mensen. Want als veel meer mensen dat doen en zichzelf daarmee ook durven te laten zien, ontstaat er zoveel meer verbinding in de wereld.

Gelukkig zijn er steeds meer initiatieven waarbij mensen om hulp durven te vragen. In deze inspiratiemail lees je er meer over. Ook lees je meer over initiatieven die hulpvragers en hulpbieders samenbrengen. Een mooi voorbeeld is Tijd Voor Actie, een landelijk netwerk van lokale jongerenvrijwilligersorganisaties, waarbij jongeren zich als vrijwilliger inzetten voor ouderen en kwetsbare mensen in de maatschappij.

Het interview met zo’n jongere: Maarten de Vries, die maatje is van een Eritrese vluchteling en tijdens de coronacrisis boodschappen doet voor ouderen, is zeker de moeite waard om te lezen. Leuk om te horen is dat de lokale jongerenvrijwilligersorganisatie, waarbij hij zich heeft aangemeld – Serve The City in Utrecht – meer aanmeldingen van jongeren kreeg in de eerste weken van de coronacrisis dan normaal in een heel jaar! Hoe mooi is dat. Jongeren die zich, zo vroeg al in hun leven, zich ervan bewust zijn: we kunnen het niet alleen.

Daarom je aandacht voor dit unieke en inspirerende event voor mensen die betekenisvol willen leven en werken.

Lees hier de Inspiratiemail #6: Je kunt het niet alleen

(c) Shutterstock

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *